Chopin – Ballady, Fantazja

Ballady pisał Chopin na przestrzeni całego dojrzałego okresu swej twórczości, o czym świadczą ich numery opusowe: 23, 38, 47 i 52. Bezpośrednią inspiracją były najprawdopodobniej Ballady Mickiewicza. Tak twierdzi Robert Schumann, który miał to słyszeć od samego Chopina. Potwierdza to też fakt, że pierwszą z Ballad nazywano w kręgu przyjaciół Chopina balladą polską. O tym, że Chopin przypuszczalnie sięgnął głębiej w dzieje ballady może świadczyć występujący we wszystkich czterech balladach element taneczny (sprzyja temu metrum 6/4 i 6/8). W języku prowansalskim (Prowansja była kolebką zjawiska artystycznego, zwanego balladą) słowo ballar znaczyło tańczyć, a ówczesna ballada była połączeniem tańca, poezji i muzyki. Ballady Chopina nie mają określonej formy, chociaż pewne elementy znanych form można w nich odnaleźć (elementy sonatowe w Balladzie g-moll, forma naprzemienna kontrastów lirycznych i dramatycznych w Balladzie F-dur, elementy ronda i wariacji w Balladzie As-dur, wariacji w Balladzie f-moll). Żadna z ballad nie jest formalnie podobna do innej, a wszystkie charakteryzuje niezwykła konsekwencja budowy. Charakterystyczną cechą wszystkich ballad jest narracyjność przebiegu muzycznego.