Juliusz Zarębski Róże i ciernie op 13 na fortepian

Róże i ciernie (Les Roses et les Épines) uchodzą, obok wspaniałego Kwintetu fortepianowego g-moll op. 34, za jedno z najważniejszych dokonań kompozytorskich Zarębskiego. Ów pięcioczęściowy cykl powstał około roku 1882. Zbiór ten przedstawia się czasem jako przykład zapowiedzi impresjonizmu w twórczości Zarębskiego. I choć w istocie mógłby za taki uchodzić, trzeba również zauważyć, że nowoczesna stylistyka i sposób potraktowania fortepianu przez Zarębskiego są wyrazistymi cechami późniejszych kompozycji Franza Liszta – kompozytora, który szczególnie inspirował polskiego twórcę. W omawianym cyklu uwagę słuchacza przykuwają zróżnicowanie fakturalne, uwydatniony pierwiastek kolorystyczny oraz skomplikowana harmonika poszczególnych ogniw cyklu – nieoczywiste modulacje, a nawet próby zacierania poczucia tonacji. Godne odnotowania są liczne szczegółowe oznaczenia dotyczące artykulacji i pedalizacji zawarte w partyturze Róż i cierni. Jako cechę wyróżniającą to dzieło wskazuje się też często improwizacyjny sposób prowadzenia muzycznej narracji dzieło (warto dodać, że w pierwszym wydaniu znalazł się podtytuł Cinq improvisations – „pięć improwizacji”). Utwór ten przeznaczony jest dla profesjonalnych pianistów. W niniejszej publikacji poprawiono błędy tekstowe pierwodruku, uściślono wskazówki wykonawcze oraz zaproponowano aplikaturę. Mamy nadzieję, że tak przygotowana nowa edycja przyczyni się do dalszej popularyzacji jednego z najczęściej wykonywanych i rejestrowanych utworów Zarębskiego. Publikacja przeznaczona dla profesjonalnych pianistów.