Karola Kurpińskiego dziennik podróży 1823

Ze wstępu: „Zwierzchność ówczesna na mocy upoważnienia księcia namiestnika Królestwa dnia 3 marca 1823 roku wysiała Kur pińskiego za granicą w celu zwiedzenia znaczniejszych w Europie teatrów, aby tym sposobem wszelkie ulepszenia, jakie tam spostrzeże, z korzyścią zastosować był w stanie do sceny krajowej. Jakoż w ciągu ośmiu miesięcy, zwiedziwszy kolejno Wiedeń, Drezno, Berlin, Paryż, Mediolan, Rzym, Florencję, szczególniej w Neapolu zastał zbiór najznakomitszych ówczesnych śpiewaków (...), jakich może już nigdy nie usłyszymy" - pisał w r. 1859 Maurycy Karasowski w swym Rysie historycznym opery polskiej. Nie miał to więc być „wojaż artystyczny"; Kurpiński-kompozytor schodził tu na dalszy plan wobec Kurpińskiego-dyrektora opery i chociaż — jak wiemy z pamiętnika -— nieraz wykorzystywał on okazją do zaprezentowania poza granicami kraju swych utworów, jednakże zawsze traktował to tylko pobocznie. Uwagę swą skupiał przede wszystkim na życiu muzycznym, zwłaszcza operowym, zwiedzanych ośrodków, nieustannie porównując jego poziom i repertuar z warszawskim i przemyśliwając jednocześnie nad zastosowaniem stałych spostrzeżeń do sceny krajowej.

Wyd: PWM

Rok: 1954

Stan: uszkodzony grzbiet, pożółkłe  kartki